ปรัชญาวาทะ

หากยังปล่อยวางไม่ได้ ก็จงเตรียมใจที่ต้องแบกรับ

หนักที่สุดไม่ใช่ภูเขาหิน...แต่เป็นการยึดมั่น

นักดาบที่ดีจับดาบได้ ก็ต้องวางดาบเป็น

ใจร้อน ก็ต้องเรียนรู้ที่จะเย็น

เกิดเป็นคนใช่ว่าจะต้องยืนอยู่ข้าง "มาร"ตลอด

แค่พลิกผัน ท้องฟ้าก็พร้อมเปลี่ยนแปลง

ไม่มีใครหรอกที่ชอบความมืดมิดอันยาวนาน

ต่างก็ต้องการแสงสว่างกันทั้งนั้น

เช่นเดียวกัน ก็ไม่มีใครอยากทำผิดซ้ำๆซากๆ

แต่เรื่องถูกผิดมันยังเป็นของปุถุชน

ถ้าวางไม่ได้ก็แค่ยอมรับ ถ้าละไม่ได้ก็แค่อดทน

คน...ชั่วได้ ก็ดีเป็น

ออกเรือ ก่อนอื่นต้องรู้จักคลื่นลมในทะเล

คบคน ก่อนอื่นต้องรู้จักตื้นลึกหนาบางในจิตใจ

ไม่มีใครที่อยากถูกหักหลังหรอก

เพราะความไว้ใจของคุณ

ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนเลวเราเป็นคนดี

ส่วนหนึ่งคือคุณเลือกที่จะไม่ทำอะไร

ส่วนสองคุณเลือกที่จะให้อภัย และ

ส่วนสามคือคุณเลือกที่จะให้ใจ

นั่นไม่ใช่ความโง่ ในเส้นทางของผู้รู้

แต่มันคือความงดงามในหัวใจของคุณ

วางเฉย คือความใจกว้างของคุณ

ให้อภัย คือความมีเมตตาของคุณ

ให้ใจ คือความยิ่งใหญ่ของคุณ

หากเรียนรู้ที่จะเป็นคนเก่ง ...คุณ

ควรรับฟังมากกว่าที่จะเป็นคนพูด

ควรว่างเปล่ามากกว่าที่จะเป็นคนเต็มล้น

ควรอ่อนน้อมมากกว่าที่จะเป็นคนทนงตน

ควรกล้าหาญมากกว่าที่จะเป็นคนหวาดกลัว

ควรให้มากกว่าที่จะเป็นคนรับ

ควรเคารพมากกว่าที่จะเป็นคนชอบดูหมิ่น

ควรซื่อสัตย์มากกว่าที่จะเป็นคนทรยศ

ควรกตัญญูมากกว่าที่จะเป็นคนเนรคุณ

ควรเกื้อกูลมากกว่าที่จะเป็นคนกอบโกย

ควรช่วยเหลือมากกว่าที่จะเป็นคนซ้ำเติม

ควรริเริ่มมากกว่าที่จะเป็นคนเอาแต่คิด

ความล้มเหลวจะพลิกผันหรือไม่

อยู่ที่คุณต้องเก่งและเป็นผู้ดำเนินมัน

#ปรัชญาวาทะ