“ถ้าผมไม่สามารถคิดเป็นภาพ แสดงว่าผมยังไม่เข้าใจมัน”
อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
>>>
ถ้าเราเคยไปนิวซีแลนด์ เมื่อนึกถึงนิวซีแลนด์ภาพจะปรากฏขึ้นในสมองทันที สิ่งใดที่เกิดจากประสบการณ์ เมื่อหวนนึกอีกครั้งมันจะปรากฏในรูปของภาพไม่ใช่ถ้อยคำ
ผู้ที่ประสบความสำเร็จในชีวิตในทุกสาขาอาชีพ ไม่ว่านักธุรกิจ แพทย์ วิศวกร สถาปนิก นักกีฬา นักวิทยาศาสตร์ ดารานักแสดงฯลฯ หรือแม้แต่คนขับแท็กซี่ ช่างไม้ ช่างซ่อมเครื่องยนต์ที่มีฝีมือโดดเด่น ล้วนมีพรสวรรค์ในการคิดเป็นภาพ แต่เนื่องจากเป็นการเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ ทำให้ไม่มีใครออกมาอธิบายเคล็ดลับสู่ความสำเร็จของพวกเขา
นักฟุตบอลเก่งๆก่อนเข้ายิงประตู เขาจะคิดเป็นภาพก่อน แล้วค่อยเลี้ยงลูกและยิงไปตามภาพนั้น ความคิดของคนเราเร็วกว่าแสง แม้มีเวลาก่อนยิงประตูเพียงเสี้ยววินาที ก็ยังคิดเป็นภาพทัน ตอนที่เมสซี่ยิงจุดโทษ เขาต้องคิดเป็นภาพถึงยิงได้แบบนั้น ถ้าคิดเป็นคำว่า จะยิงเข้ามุมบนซ้าย ประสิทธิผลที่ออกมาจะต่ำมาก
ความคิดสร้างสรรค์จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อรู้จักการคิดเป็นภาพ และการที่เราสามารถคิดเป็นภาพได้ เป็นเพราะมีความระลึกได้ที่มาจากประสบการณ์จริง ถ้าภาพในใจยิ่งชัดเท่าไหร่สมองจะระดมศักยภาพภายในให้สอดคล้องกับภาพแห่งความสำเร็จนั้น และไม่ใช่เฉพาะภาพแต่เราควรระลึกให้ครบทั้งรูปรสกลิ่นเสียงและสัมผัสในเหตุการณ์นั้น ซึ่งแน่นอนว่าคนช่างสังเกต มีกำลังสติสูงจะสามารถเห็นภาพได้ละเอียดและชัดกว่า
คำสุภาษิตทั้งหลายเช่น เห็นช้างขี้ขี้ตามช้าง จับปลาสองมือ เข็นครกขึ้นภูเขา ฯลฯ ล้วนเป็นคำที่แสดงให้เห็นเป็นภาพ นั่นก็เพราะว่าคำที่เป็นภาพจะเข้าถึงจิตจนสามารถกลายเป็นสุภาษิตที่ลึกซึ้งตรึงใจได้
ถ้อยคำมีหลายภาษาแต่ภาพมีเพียงภาษาเดียว เป็นภาษาสากลที่จิตใต้สำนึกเข้าใจ แม้แต่การอธิษฐานถ้าอธิษฐานเป็นภาพผลของการอธิษฐานจะส่งพลังสูงกว่าการอธิษฐานเป็นคำพูดอย่างมาก
นอกจากนั้นสมองส่วนที่จำเป็นภาพ อยู่ด้านเดียวกับสมองส่วนอารมณ์ความรู้สึก ทำให้การจำเป็นภาพ สามารถกระตุ้นความรู้สึกบางอย่างขึ้นมาได้ เช่นความอยากรู้อยากเห็น แรงบันดาลใจ ความประทับใจ ความเข้าใจแบบองค์รวม ฯลฯ
ความลับสู่ความสำเร็จของผู้นำในทุกสาขาก็คือพวกเขาต้องพยายามอธิบายให้ทีมงานเห็นเป็นภาพ แน่นอนว่าถ้าแม้แต่ตัวผู้นำเองยังมองไม่เห็นภาพก็ย่อมมิอาจทำให้คนอื่นเห็นขึ้นมาได้ ดังนั้นตัวผู้นำจะต้องเป็นคนที่เห็นภาพชัดที่สุดและสามารถสื่อออกมาให้ทุกคนเห็นภาพเดียวกันด้วย การคัดเลือกผู้นำองค์กรขนาดใหญ่ จึงต้องมีการแสดงวิสัยทัศน์ เพราะถ้าขาดสิ่งนี้แล้ว ไม่มีทางเป็นผู้นำได้
สิ่งที่ช่วยให้ภาพชัดคือประสบการณ์ การเรียน การฝึกซ้อม การทดลอง การสร้างภาพจำลอง ฟังจากผู้รู้ ฯลฯ ดังนั้นความสามารถในการกำหนดเป็นภาพไม่ใช่การมานั่งจินตนาการเพ้อฝันโดยที่ไม่ได้ศึกษาค้นคว้ามาก่อนเลย
ทฤษฎีทางจิตวิทยาของกลุ่มเกสตัลท์ อธิบายว่าการหยั่งรู้จะเกิดภายหลังการหยั่งเห็น เคยมีการทดลองนำกล้วยมาวางไว้ห่างจากกรงลิงมาก แล้วนำไม้ท่อนสั้นวางไว้ในช่วงที่มือลิงเอื้อมถึง ส่วนไม้ท่อนยาววางไว้ห่างไกลออกไป ปรากฏว่าลิงบางตัวหยั่งเห็น มันคว้าไม้ท่อนสั้นไปเขี่ยไม้ท่อนยาวเข้าหาตัวแล้วจับไม้ท่อนยาวนั้นเขี่ยกล้วยเข้ามา ในขณะที่ลิงส่วนใหญ่นั่งมองกล้วยตาละห้อย
มนุษย์เราก็มีความสามารถในการหยั่งเห็นไม่เท่ากัน จึงประสบความสำเร็จต่างกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น