ไว้ใจทั้งคนซื่อสัตย์ และคนไม่ซื่อสัตย์ ดังนั้น ทุกคนจึงกลายเป็นคนซื่อสัตย์
ไม่มีสิ่งใดไร้ประโยชน์ เพราะรู้วิธีหาประโยชน์จากสิ่งเหล่านั้น
สิ้นศึก“กัวต๋อ” โจโฉเอาชนะอ้วนเสี้ยวได้ ทัพอ้วนเสี้ยวถูกรื้อค้น มีคนพบหีบใส่จดหมายแปรพักตร์ของบรรดาลูกน้องโจโฉมากมายในหีบนั้น
เมื่อโจโฉได้รับจดหมายทรยศเหล่านั้นมา สิ่งที่โจโฉตัดสินใจทำ คือ สั่งให้เผาทิ้งทันทีโดยไม่เปิดดูแม้สักนิดเดียว
โจโฉตัดสินใจเผาทิ้งทั้งหมด
เพราะอะไร?
โจโฉสั่งเผาจดหมายทั้งหมดโดยให้เหตุผลว่า
“ขนาดตัวข้าเองยังไม่เคยมั่นใจว่าจะได้ชัยชนะในสงครามครั้งนี้ แล้วบรรดาลูกน้องข้าทั้งหลาย จะมั่นใจได้อย่างไร การฝากเนื้อฝากตัวกับอ้วนเสี้ยวไว้ก่อน ข้าก็เข้าใจ”
แต่โจโฉมีทางเลือกคือ
- หนึ่งเปิดผนึกรายชื่อออกมาดู คนที่ต้องชำระสะสางอาจจะมีมากเป็นสิบเป็นร้อย เผลอๆ เป็นพัน ในเมื่อไล่เบี้ยกันไม่หมด ก็ไม่สู้ไม่ไล่เลยสักคนจะดีซะกว่า
- สองไม่เปิดจดหมายออกมาดู แต่หากไม่เผาทิ้งต่อหน้า ก็จะทำให้ลูกน้องทั้งหลายหวาดระแวง คนที่เขียนจดหมายแปรพักตร์จริงก็หวาดระแวงว่าสักวันโจโฉจะเปิดดูและสะสางยามแค้น ส่วนคนที่ไม่ได้เขียนจดหมายแปรพักตร์ จะหวาดระแวงว่าอาจมีใครใส่ร้ายแกล้งเขียนชื่อเขาลงไป
โจโฉเอง หากอยากรู้อยากเห็นเก็บไว้เป็นข้อมูลลับ แอบเปิดดูก่อนเผา เขาก็จะใช้งานลูกน้องได้อย่างไม่สบายใจ โจโฉรู้ว่ามนุษย์ปล่อยวางในเรื่องที่รู้แล้วได้ยาก โจโฉเองก็เป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง ไม่รู้เลยเสียจะดีกว่า ชาวบ้านจีนมีคำพูดว่า “ไม่หนวกไม่ใบ้ ไม่ใช่อากง” แปลว่า ถ้าไม่ปล่อยวางไม่รู้ไม่เห็นเรื่องบางเรื่องซะบ้าง จะมีอายุยืนจนเป็นใหญ่ในครอบครัวไม่ได้.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น